40 ఏళ్ల తర్వాత న్యాయం: సుప్రీంకోర్టు కీలక తీర్పు – గాయాలు లేకపోయినా అత్యాచార నిందితుడికి శిక్ష ఖాయం!

40 ఏళ్ల తర్వాత అత్యాచార కేసులో తీర్పు – గాయాలు అవసరం లేదని సుప్రీంకోర్టు స్పష్టం

న్యూఢిల్లీ: 40 ఏళ్ల క్రితం ఓ స్కూల్ విద్యార్థినిపై ఆమె ట్యూషన్ టీచర్ లైంగిక దాడి జరిపిన ఘటనలో, సుప్రీంకోర్టు నిందితుని దోషాన్ని ధృవీకరించింది. ఈ తీర్పులో, బాధితురాలి ప్రైవేట్ భాగాల్లో గాయాలు లేకపోయినా, ఇతర ఆధారాలు అత్యాచారాన్ని నిరూపిస్తే నిందితునిపై తీర్పు ఇచ్చే అధికారం న్యాయస్థానాలకు ఉందని స్పష్టం చేసింది.

నిందితుడు తనపై అత్యాచార ఆరోపణలు నిరాధారమైనవని, బాధితురాలి ప్రైవేట్ భాగాల్లో గాయాలేమీ లేవని వాదించాడు. అంతేకాకుండా, బాధితురాలి తల్లి “అపవిత్ర జీవితం గడిపే వ్యక్తి” అని ఆరోపిస్తూ, తాను నిర్దోషి అని చెప్పేందుకు ప్రయత్నించాడు.

సుప్రీంకోర్టు స్పష్టీకరణ:

జస్టిస్ సందీప్ మెహతా, జస్టిస్ ప్రసన్న బి వరాలేల నేతృత్వంలోని ధర్మాసనం, ఈ వాదనలను ఖండించింది. “మెడికల్ రిపోర్టులో పెద్దగా గాయాలేమీ లేకపోయినప్పటికీ, బాధితురాలి నమ్మదగిన సాక్ష్యాలను విస్మరించలేం,” అని కోర్టు స్పష్టం చేసింది.

తీర్పును రాసిన జస్టిస్ వరాలే మాట్లాడుతూ, “ప్రతి అత్యాచార కేసులోనూ బాధితురాలి ప్రైవేట్ భాగాల్లో గాయాలు ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. ఇది కేసు ఆధారంగా మారవచ్చు. బాధితురాలి శరీరంపై గాయాలు లేకపోవడం మాత్రమే కేసును బలహీనపరచదు” అని పేర్కొన్నారు.

ప్రాసిక్యూషన్ సాక్ష్యం మాత్రమే సరిపోతుంది:

సుప్రీంకోర్టు అభిప్రాయపడినట్లు, అత్యాచార కేసుల్లో బాధితురాలి వాంగ్మూలం ఒక దెబ్బతిన్న సాక్షి వాంగ్మూలానికి సమానమైన విలువను కలిగి ఉంటుంది. బాధితురాలి వాంగ్మూలం నమ్మదగినదిగా ఉంటే, అదొక్కటే నిందితుడిని శిక్షించేందుకు సరిపోతుందని కోర్టు స్పష్టం చేసింది.

నిందితుడి వాదనల్లో భాగంగా, బాధితురాలి తల్లి “నైతికంగా అపవిత్రమైన వ్యక్తి” అని పేర్కొనడం పూర్తిగా నిరాధారమైనదని కోర్టు తేల్చి చెప్పింది. “బాధితురాలి తల్లి ప్రవర్తనకు, నిందితుడు అత్యాచారం చేసిన విషయానికి మధ్య ఎలాంటి సంబంధం లేదు. ఇది బాధితురాలి వాంగ్మూలాన్ని తక్కువచేసేందుకు చేసిన ప్రయత్నమే తప్ప, వాస్తవాలకు ఎలాంటి అనుసంధానం లేదు” అని కోర్టు పేర్కొంది.

40 ఏళ్ల తరువాత న్యాయం:

ఈ కేసు భారత న్యాయ వ్యవస్థలో తీర్పుల ఆలస్యంపై తీవ్రమైన ప్రతిబింబాన్ని చూపించింది. ఈ ఘటన 1984 మార్చి 19న చోటుచేసుకుంది. బాధితురాలు ట్యూషన్‌కు వెళ్లినప్పుడు, టీచర్ మరి రెండు అమ్మాయిలను బయటకు పంపించి, గదిని లోపల నుండి తాళం వేసుకుని ఆమెపై లైంగిక దాడి చేశాడు.

బయట ఉన్న అమ్మాయిలు తలుపు తట్టినా అది తెరవలేదు. చివరికి బాధితురాలి అవ్వ వచ్చి ఆమెను రక్షించింది. బాధితురాలి కుటుంబం పోలీసులకు ఫిర్యాదు చేయడానికి ప్రయత్నించగా, స్థానికులు, నిందితుడి కుటుంబ సభ్యులు వారిని భయపెట్టారు. అయినప్పటికీ, కొంత ఆలస్యంగా అయినా ఎఫ్ఐఆర్ నమోదు చేయబడింది.

ఈ కేసులో 1986లో ట్రయల్ కోర్టు నిందితుడికి శిక్ష విధించింది. అయితే, అలహాబాద్ హైకోర్టు దీనిపై తీర్పు ఇచ్చేందుకు 26 ఏళ్లు తీసుకోగా, సుప్రీంకోర్టు దీనిని ధృవీకరించేందుకు మరో 15 ఏళ్లు పట్టింది.

ఈ తీర్పు ద్వారా, అత్యాచార కేసుల్లో న్యాయం ఆలస్యమైనా, తప్పని సరిగా జరుగుతుందని కోర్టు స్పష్టం చేసింది.